Tylko krowa nie zmienia zdania o... kompresji

Wielu z Was zna moje zdanie o kompresji w bieganiu. Uważam, a może raczej uważałem, że ma ona sens jedynie w procesie regeneracji po ciężkich treningach. Powoli zmieniam jednak zdanie. Skłoniło mnie do tego doświadczenia ostatnich kilku tygodni.

Zbliża się Maraton Kampinoski. Zacząłem więc powoli zwiększać obciążenia treningowe. Doszły dłuższe weekendowe wybiegania. W porównaniu z miesiącami po kontuzji ITBS, biegam prawie dwa razy więcej. I być może to stało się przyczyną tego co nastąpiło jakiś czas temu.

Po jednym z treningów poczułem coś, z czym niestety kiedyś walczyłem. Ból w dolnej części goleni, po wewnętrznej stronie mógł oznaczać tylko jedno - shin splints. Nie będę wdawał się w fachowy opis tej przypadłości, wspomnę tylko, że w wyniku wstrząsów włókienka łączące mięśnie z kością odrywają się i tworzy się stan zapalny. Jeśli trenujemy dalej, pojawia się ból. Czasami po kilkunastu minutach biegu nieprzyjemne uczucie ustępuje i wszystko wydaje się być w najlepszym porządku. Do czasu. W skrajnych przypadkach shin splints może prowadzić do przeciążeniowych złamań kości.

Brzmi poważnie jak widzicie. Trzeba zatem szybko reagować, gdy pojawiają się pierwsze symptomy. Moje działania polegały na tym, że:

• zacząłem na treningi zakładać kompresyjne opaski na łydki (firmy CEP)
• 5-6 razy dziennie przykładałem zimny kompres żelowy na bolące miejsca (na 10-15 minut)
• brałem leki przeciwzapalne, które można kupić bez recepty
• czasami smarowałem maścią z diklofenakiem
• moczyłem się od czasu do czasu w solnych kąpielach

Postanowiłem zaryzykować i nie zmniejszać obciążeń treningowych. Wiem jednak, że nie zawsze da się bez tego obyć. Czasami potrzebny jest odpoczynek od biegania. 

 

Myślę, że dużą rolę w wyjściu na prostą odegrała kompresja łydek. Nigdy nie byłem fanem tej technologii, ale muszę przyznać, że moje zdanie na jej temat ulega powoli korekcie. Stało się to na co liczyłem. Opaski spowodowały, że wstrząsy mięśni w okolicach goleni zostały mocno ograniczone. Dzięki temu SS nie pogłębiało się. Okłady z lodu i solanki pozwoliły ograniczyć stan zapalny. 

 

Nikomu nie życzę by musiał stosować takie zabiegi, ale jeżeli już coś podobnego Wam się przytrafi, nie załamujcie rąk. Z wszystkiego da się wyjść obronną ręką. Trzeba jednak działać z głową i konsekwentnie. 

 

Czego Wam i sobie życzę. :)